31. janúar 2010. Vísa vikunnar er að þessu sinni reyndar heilt ljóð. Dag nokkurn fyrir um það bil tveimur árum, varð ljóðið til, á leið vestur akandi á misjöfnum vegum sem oftar. Þá voru sem oftar uppi þær hugmyndir hjá ráðamönnum landsins að skera niður fé til vegamála, annað hvort vegna góðæris og þenslu eða vegna samdráttar í efnahagslífinu í kjölfar niðurskurðar á þorskafla. Ekki er gott að muna hvort heldur er, en það kemur út á eitt fyrir Vestfirðinga og vondu vegina þar. Það er betri helmingurinn, Elsa B. Friðfinnsdóttir, sem raðaði ljóðinu saman í bílnum og hvetur Vestfirðinga til dáða þrátt fyrir misvitra ráðamenn: Bíta í skjaldarrendur berjast með orðsins sverði bugast eigi. Fjallið mitt fagra yfir fara viljum við allir feykjast eigi. Ráð undir rifi hverju ráðamenn vilja hafa reynast eigi. Vegagerð alla í vestri vilja niður skera varast eigi. Djúpmanna dug og elju draumar um leiðir greiðar daprast eigi.

<<<